Na een tip van een van de deelnemers aan zijn hardloopgroep mag ik een bezoekje brengen aan Koos en Annie Ummels. Koos stopte op 1 mei met zijn trainerschap, precies 50 jaar nadat hij de hardloopgroep samen met zijn broer Jan vanuit HAC heeft opgericht.

Sport, atletiek en dan hardlopen en hordelopen speciaal, lopen als een rode draad door het leven van Koos Ummels. In zijn sportcarrière werd hij tweemaal Nederlands kampioen op de 400 meter sprint en horde en mocht hij zich zelfs zes keer Zuid-Nederlands kampioen noemen. Hij startte als 13-jarige en stopte met topsport toen hij 28 was. Zijn jeugdliefde Annie, en nog steeds zijn grote liefde, voegt Koos eraan toe, ontmoette hij bij Leco confectie, waar ze allebei werkzaam waren, ze trouwden 56 jaar geleden en kregen drie kinderen. Koos voegt eraan toe: ‘En daarvoor hadden we ook nog eens 8 jaar verkering, dus we kennen elkaar al 64 jaar!’

Koos werkte gedurende zijn werkzame leven in de confectie bij Leco en later bij Sengers en ’s avonds ging hij door naar HAC. Annie: ‘Hij was altijd bij HAC!’ Toen hij zijn carrière als topsporter had afgesloten bleef Koos wel hardlopen en hij werd gevraagd om de jeugd te komen trainen. Koos nam de jeugd van 6-16 onder zijn hoede en trots vertelt hij dat hij meerdere dankzij zijn begeleiding naar het kampioenschap heeft geholpen.

Koos vertelt: ‘De plaats waar HAC is gevestigd is nu niet een plek waar je in de winter de kinderen alleen heen laat gaan. De ouders van de kinderen die bij HAC trainden stonden te wachten tijdens de training van hun kroost en vroegen of ze ook niet iets konden doen. Mensen laten bewegen is heel belangrijk, dus besloten mijn broer Jan en ik om een trimgroep op te richten. We hebben een advertentie geplaatst in de krant. Er hadden zo’n 80 mensen gereageerd en op 1 mei 1969 ging de trimgroep van start.’

Van HAC naar de Bakelse bossen.

Koos vervolgt: ’We trainden altijd al in de Bakelse bossen en die kende ik dus op mijn duimpje. Met de groep, die voornamelijk uit vrouwen bestond, zetten we samen diverse routes uit. Altijd op maandagavond. In de zomer in de Bakelse bossen, maar in de winter was door de duisternis de kans op letsels te groot, dus liepen we over de weg: routes door Dierdonk, langs het kanaal en naar Bakel.’

De groep bleek een groot succes, via mond-tot-mondreclame meldden zich steeds weer nieuwe mensen aan. Ook de kapper in de Wolfstraat, Frans van der Vorst, was een gedegen promotor: hij wist vele klanten te bewegen om aan te sluiten en liep natuurlijk ook zelf mee. ‘Met hem zijn halve familie’, vult Koos aan. Na vijf jaar hield broer Jan ermee op, maar Koos ging verder. De groep ging nu buiten HAC om. ‘Het is belangrijk om geestelijk ontspannen bezig te zijn, daarbij tevens fysiek van A naar B en weer terug te gaan op een ontspannen manier. Bovendien is het een voorbeeldige sociale groep en er wordt veel gelachen.’

De boom  

Lachend vertelt Koos over de boom in de Bakelse bossen, het startpunt op maandagavond: ‘Toen ik mijn eerste wedstrijd liep als jonge jongen van 15 tijdens de Kerstcross, was de start bij deze boom. Het bos was na de oorlog opnieuw aangeplant en ik kon met mijn hand de kruin aanraken. Moet je nu eens zien, hoe groot hij is.’ De boom is het herkenningspunt voor de groep die nu nog uit ongeveer 15 deelnemers bestaat. Koos vertelt over een jeugdtraining, waarbij hij tegen de deelnemers had gezegd dat ze hun jasjes gerust bij de boom konden laten liggen, want ze kwamen immers bij deze boom weer terug. ‘Dat ging ook altijd goed, tot die ene keer, dat iemand alle jasjes gestolen had… en die andere keer dat ze terugkwamen en een hond over de jassen had gepiest.’ Koos kan er na al die jaren nog om lachen.

Erelid van HAC

 Koos is inmiddels benoemd tot erelid van HAC en mag ook jaarlijks een door zijn vader ingestelde prijs uitreiken: De Ummelsbeker. Deze beker gaat naar de meest talentvolle atleet van het jaar.

Zelf mocht hij uit handen van (destijds) burgemeester Jacobs een lintje ontvangen voor al zijn activiteiten. Annie mengt zich even in het gesprek: ‘Ik heb hem al eens verteld, dat hij dat lintje aan mij te danken heeft. Hij was altijd bij HAC dus voor mij alle werkzaamheden thuis en met de kinderen. ’Koos lacht: ‘Ja, maar toen ze wat groter werden heb ik de kinderen meegenomen naar de trainingen en naar HAC!’ Natuurlijk is het zo dat als iemand dag en nacht voor een vereniging of club klaarstaat, daarbij de achterban heel belangrijk is, dat wordt bij de uitreiking van lintjes ook altijd bevestigd door de burgemeester. Voor deze ‘achterban’ is dan ook altijd een prachtig boeket als dank voor de steun aan de vrijwilliger.

 Elk lustrum een feestje

 Koos viert elke vijf jaar feest met zijn groepje en bij het 25-jarig bestaan werd zelfs een uitgebreid feest gevierd. ‘De laatste tien jaar gaan we rond de vakantie samen eten.’ Ook het 50-jarig bestaan én tevens zijn afscheid als trainer gaat hij bij hem thuis vieren met de hele groep.

Afscheid van het hardlopen Koos? Blijf je voortaan thuis? Koos kijkt naar zijn Annie en glimlacht even: ‘als de omstandigheden het toelaten dan ga ik zeker op maandagavond op de bonnefooi met de groep lopen, maar dan niet als trainer, maar gewoon als deelnemer. Het is dan geen moeten meer en als het een keertje eens niet uitkomt, dan blijf ik gewoon thuis. De groep kan best zonder mij verder, ze weten inmiddels de weg…’ Maar dan voegt Koos nog een zinnetje toe: ‘Maar ‘t blijft toch mijn kindje he…’

Geëerd met zijn naam op de boom

Het feestje moet nog komen, maar toch hebben de deelnemers hun trainer geëerd met zijn naam op de boom bij de startplaats. Marietta maakte een kort filmpje van de onthulling. Tijdens zijn laatste officiële dag als trainer van de lopersgroep mocht hij het bordje met zijn naam erop onthullen: Koos bedankt 50 jaar lopersgroep.

Tekst Anja Donkers

Foto’s Lisa van der Burgt en anderen.

Filmpje Marietta Verstappen

 

865 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *