Acclimatiseren van vluchtelingen in Nederland

Op 27 november vertelde Rahaf Alkadah haar verhaal: de reis van een vluchteling. Onderstaand het vervolg op haar verhaal.

Het meisje gaat verder met haar verhaal en ze zegt:

Na een moeilijke tijd van scheiding werd mijn familie in Nederland herenigd. We gingen naar een AZC om de verblijfsprocedures te voltooien.

Na een tijdje kregen we een huis en we moesten de taal leren en naar school om te sneller te kunnen integreren, maar als eerste moest ik ook leren fietsen want in Syrië worden fietsen bijna niet gebruikt en dan alleen door mannen. Het verkeer is er heel anders dan in Europa.

Daarna vond ik fietsen leuk en ik vind het bijzonder dat arme en rijke mensen hier in Nederland fietsen.  Dat veel mensen zich op de fiets verplaatsen is kenmerkend voor Nederland.

Na een maand gingen we naar de ISK(Internationale SchakelKlas voor NT2) en ik vond de taal in het begin moeilijk dus we waren afhankelijk van lichaamstaal en beelden om de taal te leren.

Wat mij als eerste opviel was de manier van lesgeven. De docenten waren aardig. Ze probeerden jouw vriend te zijn en ze lieten je voelen alsof je thuis bent. Ze luisterden naar je wanneer je hulp nodig hebt, zowel het dagelijks leven als op school.

In de ISK kregen we schoolactiviteiten die ons met de taal hebben geholpen. Een bekende grap: als een vluchteling een Nederlandse zin niet begrijpt dan antwoordt hij meteen met het woord ‘ja’!

Toen ik de taal beheerste mocht ik naar een Nederlandse school om met mijn studie door te gaan. Op deze school heb ik nieuwe vrienden leren kennen en onze eerste gesprekken gingen over de cultuur en gewoonten tussen de twee landen Syrië en Nederland.

Toen ik erover vertelde zag ik de verbazing op hun gezichten, het bleek dat ze niks over de Syrische cultuur wisten. Ze dachten dat we uit een achterland kwamen en dat we de basis van het leven missen.

Ik wil graag aan iedereen duidelijk maken dat de Syriërs zijn gevlucht vanwege de oorlog en niet door de armoede en de behoefte aan geld.

Zelfs onze docent werd nieuwsgierig over Syrië dus begon hij op Google te zoeken. Daarna vertelde hij over de geschiedenis van Syrië en dat deze een goede economie had.

In de klas leek iedereen enthousiast te zijn over zijn verhaal en begon vragen stellen en dat gaf mij een goed gevoel, want hun mening over Syrische vluchtelingen werd beter, maar we hebben moeite met het acclimatiseren, want de taal, cultuur en gewoonten zijn anders.

Onze kennissenkring is beperkt: onze klasgenoten en sommige buren in de buurt. We hebben nog weinig kennis van de Nederlandse plekken en de gewoonten van de bevolking. Nederland heeft ook dingen die het land speciaal maakt zoals veel kanalen en bruggen, huizen die dezelfde bouwvorm hebben, fietsen en koude weer!

Ik vind Nederland een mooi, rustig en veilig land en de bevolking is ook aardig.

Toch heb ik altijd mijn land gemist en ik hoop dat het weer veilig wordt om naar Syrië terug te gaan.

 

 

 

 

2,386 totaal aantal vertoningen, 3 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *