‘De gedwongen opname heeft mijn leven gered’

“Als ik niet gedwongen was opgenomen, was ik er nu niet meer geweest. Ik doe mijn verhaal omdat ik aan iedereen wil vertellen: schaam je er niet voor om hulp te zoeken.

Ik had een moeilijke jeugd. Mijn vader was alcoholist en mijn moeder lag lange tijd in het ziekenhuis. Op twaalfjarige leeftijd kon ik op niemand terugvallen, ik stond er met mijn jongere zusjes alleen voor. Toen ik op mijn veertiende een pilletje nam, voelde ik me voor het eerst gelukkig.

Een leven met drank, drugs, dakloosheid en criminaliteit volgde. Toen ik zonder de drugs allerlei rare ideeën in mijn hoofd kreeg, realiseerde ik me dat de drugs mijn persoon gingen overnemen. Opeens besefte ik, dit wordt mijn dood. Ik nam een drastisch besluit. Ik wilde antwoord op de vraag ‘wat is er psychisch met mij aan de hand dat ik niet zonder drank en drugs kan?’

Bang voor de toekomst, voor mezelf en voor anderen, schreef ik de rechter een brief. ‘Sluit me alsjeblieft op’, schreef ik hem. Voor de deur van de instelling gebruikte ik mijn laatste drugs en toen stapte ik de drempel over.

Ruim anderhalf jaar heb ik in de kliniek voor forensische psychiatrie gezeten. Ik kickte af en volgde therapieën. Hier kwam uit dat ik PTSS (Post Traumatische Stress Stoornis) had, opgelopen tijdens mijn jeugd. Na anderhalf jaar kwam ik clean en zonder medicatie de kliniek uit.

Ik probeer mijn leven weer op te pakken, maar dat gaat met vallen en opstaan. Ik ben nu vier jaar clean. Inmiddels heb ik een eigen flat, twee honden en een vriendin. Ik heb bij een autofabrikant gewerkt en ben nu op zoek naar nieuw werk.

De gedwongen opname heeft mijn leven gered. Naast de steun van mijn zusjes en mijn moeder. Ze hebben me, ondanks mijn gedrag, nooit in de steek gelaten.”

 

Maikel (36)

 

177 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *