Herinneringen aan Mies van Bree: “Mensen uit de buurt anno 2008”

Zij werd de wijkmoeder van “Ut Haagje” (Helmond West) genoemd. Iedereen die eerst in het Patronaat en later in wijkhuis de Westwijzer kwam, kende Mies. Bij talloze activiteiten was zij groepsleider, ook begeleidde zij vrijwilligers. Ze organiseerde heel veel activiteiten in het wijkhuis. Afgelopen zondag 17 juni is Mies overleden in de leeftijd van 74 jaar. Precies 10 jaar geleden schreef Anja Donkers i.o.v. de redactie van Cofoto, een verhaal uit de reeks “Mensen uit de buurt”, later werd dit ook gepubliceerd in Weekkrant De Loop.

Mies van Bree in het zonnetje

December 2008: Wie regelmatig in ’t Patronaat in de 2e Haagstraat komt kan niet om de immer aanwezige Mies van Bree heen. Op het eind van dit jaar zal zij de pensioengerechtigde leeftijd bereiken en na bijna 40 jaren afscheid nemen van het wijkcentrum van Helmond-West.

Foto boven: Mies zoals iedereen haar kent, aan het werk in ’t Patronaat (Foto, Mario Coolen).

Eigenlijk wil ze helemaal niet in de belangstelling staan, maar ze komt er dit keer niet onderuit, vertelt voorzitter Henk Koolen van de werkgroep reünie Mies van Bree. De werkgroep is al maandenlang druk bezig met het organiseren van een reünie, waarbij alle leidinggevenden van de jeugdkampen, waarvan Mies de initiator was, worden uitgenodigd. Deze reünie, waarvoor ruim tachtig voormalige leidinggevenden zich hebben ingeschreven, zal plaatsvinden op zaterdagavond 13 december, de dag dat Mies afscheid neemt van ’t Patronaat.
Mies van Bree werd geboren in de Toernooistraat en groeide op in de wijk, waar zij later als vrijwilligster vele uurtjes besteedde. Zij was werkzaam bij de Vlisco, maar deed daarnaast vrijwilligerswerk bij de sportclub. Na 11 jaar kwam er in het wijkcentrum een plek vrij en werd Mies geadviseerd om toch vooral te solliciteren voor deze functie van jongerenwerker. Zij werd aangenomen als jeugd- en jongerenwerker, maar moest dan wel terug naar school. Zij studeerde naast haar werktijd en haalde haar Mulodiploma, MBO en HBO sociaal cultureel werk. Tijdens haar studie mocht ze altijd rekenen op de hulp van een vriendin, maatschappelijk werkster Jenny Knippenberg. Mies startte in ’t Patronaat met de opvang van een clubje van twintig peuters terwijl de ouders kooklessen kregen. Na verloop van tijd gaf zij leiding aan 33 kinderclubs van 8-10 kinderen, natuurlijk geholpen door vele vrijwilligers. Er waren destijds zo weinig mogelijkheden voor de jeugd, dat ze besloot om tijdens de week van Helmond kermis, een dure week voor de Helmondse ouders, een goedkope jeugdweek te organiseren. Ze nam de kinderen uit de Helmond-West dan een hele week onder haar hoede, geholpen door haar inmiddels overleden vrienden Door en Piet Gruijters en vele andere vrijwilligers.

Met een eerste blik op de zee, vroeg één van de kindjes aan Mies, waar de zee nou was. Toen Mies antwoordde, dat daar de zee was, zuchtte het kindje:”Och, tis allein mar watter!”

Mies trok de kar, zoals het heet en andere wijkbewoners hielpen haar mee. Feesten zoals Kerstmis, Pasen en Sinterklaas werden aangegrepen om voor de kinderen iets leuks te organiseren.  Veel leuke herinneringen heeft ze daaraan overgehouden. Zoals over een kindje waaraan ze vroeg of ze zondag mee naar zee wilde gaan en dat haar antwoordde: ”Is de zee dan ook op zondag open?” Na 25 jaar, vond ze dat jonge mensen haar taak moesten overnemen en stapte ze over naar het beheer van ’t wijkcentrum. Op de vraag of dit iets met de huidige jeugd te maken heeft, schudt ze haar hoofd. “Kinderen zijn niet anders dan vroeger, wel mondiger. Er zit zeker nog steeds een goei hartje in, maar de maatschappij is veranderd.” Als wijkbeheerder krijgt ze jaarlijks 30.000 bezoekers over de vloer van verschillende verenigingen, klankbordvergaderingen, vergaderingen vanuit woningcorporatie woCom, buurtbeheer, noem maar op! Op de vraag wat haar taken zijn antwoordt ze gevat: “Op het ene moment zit ik mi munne kop in de vuilnisbak, op het andere moment doe ik de administratie of loop ik met een map onder mijn arm. Ik probeer iedereen te helpen en mijzelf te verplaatsen in de situatie waar de mensen in zitten. Er was eens een inwoner, die had de wasdroger kapot, zat met bergen was, nou die hebben ze gedroogd in de droger van ’t Patronaat. Bij koud weer komen er wel eens zwervers vragen of ze zich mogen warmen, nou natuurlijk mag dat! ’t Patronaat is een voorziening voor de wijk, dus ook voor hen.” Aan het einde van het gesprek vraagt Mies of ze weg kan en als ze de deur achter zich heeft dichtgetrokken zegt voorzitter Henk Koolen:”We zijn er uren ongeteld mee bezig, om de reünie te organiseren. Voor Mies doen we het allemaal, zij is een goed mens. Voor een ander hadden we het zomaar niet gedaan! Ik weet dat ze eens zelf geld heeft gestoken in nieuwe schoenen voor een kindje. Want, zei ze, wat moet je dan, als dat kind geen schoenen heeft en mee op kamp gaat? Tja, zo is ze en daarom moet ze toch echt eens in het zonnetje gezet worden…

1,184 totaal aantal vertoningen, 8 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *