• DIOWHCHgastfantastkasteel (12)
  • DIOWHCHgastfantastkasteel (7)
  • DIOWHCHgastfantastkasteel (6)

In de kerstvakantie kunnen bezoekers met hun kinderen gezellig een uurtje ronddwalen in het Kasteel. Er worden rondleidingen georganiseerd, er is een paar maal een lampionnenoptocht in het (donkere) kasteel te maken en het leukste vinden de kinderen wel de spannende verhalen van de Kasteelheer die er momenteel logeert. Die kasteelheer draagt de naam Gast Fantast. Alleen de naam al maakt de kinderen nieuwsgierig, al zijn er ook veel ouders die wel eens kennis willen maken met deze wonderbaarlijke figuur.

Zodra de kinderen in de indrukwekkende kamer binnenlopen zien ze een lange man met vreemde hoge hoed en zonder schoenen in de hoek zitten op een grote stoel. Een enorme stapel boeken ligt er naast de stoel op de grond en de man kijkt de kinderen vriendelijk aan en heet ze van harte welkom. Eerst vraagt hij wat de kinderen al gedaan en gezien hebben in het kasteel en na verloop van tijd vraagt hij of hij de kinderen mag voorlezen. Schijnbaar geen probleem want iedereen gaat netjes en rustig op de kussentjes zitten. De ouders zitten achterin, zoals het hoort, zegt Gast Fantast want de kinderen zijn nu even belangrijke gasten.

Na het eerste verhaaltje gaat de Gast Fantast even vertellen: “Ik mag hier van de grote kasteelheer een paar dagen logeren en dan wil ik graag voorlezen uit spannend boeken. En als jullie, de belangrijke gasten, dan straks weggaan mag ik jullie allemaal iets heel moois mee geven van de kasteelheer. Jullie krijgen straks allemaal een mooie edelsteen. En weet je wat nu zo bijzonder is met edelstenen? Die mogen jullie niet zelf kiezen want de edelsteen kiest jullie. Hier heb ik een grote zak, dan mogen jullie je handje er in steken maar niet kijken wat je kiest. Als je een steen pakt moet je even de oogjes dicht doen en komt er een edelsteen in jullie handjes. Ook de jongens krijgen een mooie steen, maar jullie mogen straks ook kijken wat er nog meer hier in de kamer staat. Daar is bijvoorbeeld een ijzeren handschoen die men vroeger droeg als men moest vechten.”

De kinderen keken bewonderend naar de glimmende steentjes en een jongetje wilde de handschoen wel eens passen. Blijkbaar zat het lekker om dat kleine handje, hij had de handschoen eerder uit dan aan. Er werd nog een verhaal voorgelezen en toen dat uit was en het tijd was om naar huis te gaan, liep de nobele Gast Fantast netjes mee naar de uitgang zoals het een goede gastheer betaamt.  Hij zei de bezoekers gedag en ging weer mompelend zijn kamertje in…

Verslag en fotografie: Hans Choufoer

530 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *