Nieuwe Helmonders en een haring

Door: Tania Heimans – Stadsschrijver

Helmond heeft er 116 nieuwe Nederlanders bij. Gisteravond vond voor hen de naturalisatieceremonie plaats in Theater Speelhuis. Er was petazzie, een welkomstwoord van burgemeester Elly Blanksma, leerlingen van Kunstkwartier traden op en volgens de traditie mocht ook de stadsschrijver een bijdrage leveren. Ik kwam niet alleen. Ik had zowel Rotterdamse als Helmondse kroten bij me. En een haring. Toen ik deze bij de visboer kocht, zei ik: ‘Deze haring gaat vanavond in het theater optreden.’ ‘Uitjes erbij?’ vroeg hij. En ik zag hem denken: waarom krijg ik altijd van die malloten in mijn winkel?
Dat het misschien inderdaad niet zo’n goed idee was om haring mee te nemen, bleek wel toen ik in het Speelhuis was. De haring geurde dat het een lieve lust was. Daarmee naast de burgemeester zitten kon natuurlijk niet. Gelukkig mocht ik de vis in de coulissen leggen. Zodra de haring het toneel op moest zou daarvoor worden gezorgd. Toen het zover was vertelde ik de nieuwe Nederlanders dat mijn stadgenoten altijd snel doorhebben dat ik niet in Helmond ben geboren. Dat begrepen ze: ook zij hoorden dat ik geen Brabantse tongval heb. En ik zag ze denken: na meer dan tien jaar zo slecht geïntegreerd. Daarna vertelde ik over die keer dat ik met een 85-jarige Helmondse over kroten sprak, en ik dacht dat zij vroeger de kachel met rode bieten stookte, en zij dacht dat ik dennenappels met haring at. Omdat ik niet wist of iedereen Helmondse en Rotterdamse kroten en haring kende, liet ik deze zien. Kennelijk had ik haring met sterallures meegekregen, want deze was nu tot de achterste rijen te ruiken.
‘Sorry, voor de haring,’ zei ik toen ik weer naast de burgemeester zat. Maar ze leek het me niet kwalijk te nemen. Bij de gemeente zijn ze inmiddels wel wat van de stadsschrijver gewend. Bovendien ging het deze avond natuurlijk om al die mensen die Nederlander zijn geworden. Welgemeend hartelijk werden ze door de burgemeester verwelkomd en daarbij kregen ze van haar symbolisch een Nederlandse vlag.
Omdat de ingang van het Speelhuis door de verbouwing niet meer via de Kromme Steenweg is te bereiken liep iedereen na de ceremonie als vanzelf een rondje om de kerk. Het was een mooi gezicht: die vlaggenparade van nieuwe landgenoten. Ik hoop dat ze zich net zoals ik zullen blijven verwonderen. Daarna ging ik naar huis om de haring op te eten, wellicht dat het helpt bij het oefenen van de zachte G.

2,087 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *