Oma Kees en oma Koos: help, we zijn kat Harry kwijt

Naar aanleiding van de nationale voorleesdagen was er op zondag 3 februari in de bibliotheek een kindervoorstelling te zien, met het verhaal van de weggelopen kat Harry. Het boek “Een huis voor Harry ” van schrijver Leo Timmers is dit jaar verkozen tot Prentenboek van het jaar 2019.

Het theaterduo Kees en Koos laat het publiek vermoeden dat het om een mannelijk duo gaat. In werkelijkheid gaat het om een vrouwelijk duo. Twee vriendelijke, charmante en goedlachse dames, Zjuul Burgering(Kees) en Ineke Strating(Koos) zijn een onderdeel van het Amsterdamse jeugd theater collectief.

Bij binnenkomst ontvangen de oma’s ouders en kinderen in een gezellige sfeer. Op het podium is een huiskamer gecreëerd, waar de oma’s even keuvelen en plots in de gaten krijgen dat hun liefste huisdier, de kat Harry, niet in zijn mandje ligt. Paniek alom bij de dames. Maar niet getreurd. De dames roepen de hulp in van de kinderen. De ouders moeten blijven zitten. Dan volgt er in een lange rij een wandeling door “de straat” waarbij de twee oudjes met de kinderen elk huisje, hokje en zelfs de kliko’s onderzoeken op zoek naar de kat Harry.

Het lijkt makkelijk want op de grond is er een spoor te zien van pootafdrukken van de kat. Ze vragen iedereen of ze de kat hebben gezien. Een ander klein poesje, een hond en zelfs een grote vogel die op zijn nest zit. Plots ruiken de dames een vieze lucht: er ligt een enorme grote hondendrol op de grond bij een heel groot hondenhok. Als de dames de hond roepen en lokken komt er ineens een hondje tevoorschijn, niet groter dan een flinke mannenhand. Helaas, de hond weet van niets. Ze lopen verder en de oma’s komen tot de conclusie dat zij zijn verdwaald en de weg niet meer naar huis weten. Paniek en verdriet. Tot er ineens een vlinder voorbij fladdert en via een landkaart de oma’s weer naar huis brengt.

Maar nog steeds is er geen Harry. De oudjes barsten in huilen uit en gaan weer op de stoelen in de huiskamer zitten. Dan tot grote vreugde klinkt er een luid gemiauw en als oma Kees de deken optilt die in de mand ligt zien zij onder de deken Harry liggen. Er is grote blijdschap en spontaan beginnen de omaatjes te zingen. Zij bedanken blij alle kinderen die hebben mee geholpen naar het zoeken van Harry en beloven iedereen dat zij Harry ook mogen knuffelen. Als einde krijgt iedereen de kans even te knuffelen met Harry. Wat dan volgt is vertederend. De kinderen kijken blij en vertederend naar de doos met knuffels waar ook Harry ligt. Ze mochten de knuffels aaien en zelfs op de foto met de beestjes.

Het was een voorstelling waar zelfs de ouders even aan hun kindertijd moesten denken. Het liefste huisdier dat zij vroeger zelf hadden, het weglopen van de beestjes en de terugkeer. Het was al met al een voorstelling die zeer de moeite waard was…

Verslag en fotografie: Hans Choufoer

422 totaal aantal vertoningen, 3 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *