Sjoerd de Wit naar prestigieus Amerikaans zomerkamp

“Je moet uit je comfortzone stappen om een goede leider te worden.”

DSCN6272

Vier weken in je eentje naar Amerika vertrekken. Zonder ouders. Zonder telefoon. En zonder ooit buiten Europa op vakantie te zijn geweest. Vier weken samen met tientallen jongeren van over de hele wereld kamperen in een bos. Dat was de zomervakantie van Sjoerd de Wit die in vwo-5 van het Jan van Brabant College zit. Hij was één van de deelnemers van het prestigieuze Camp Rising Sun.

Sjoerd vindt het moeilijk om zijn ervaringen onder woorden te brengen. “Iedereen vraagt ernaar sinds ik terug ben. Hoe was het? Wat heb je allemaal gedaan? Ik vind het elke keer weer lastig om duidelijk te maken hoe bijzonder het zomerkamp was.” Het avontuur begon al voor de zomervakantie, toen het Jan van Brabant College – Molenstraat Sjoerd voordroeg bij de organisatie van het internationale, educatieve programma voor deelnemers van over de hele wereld. “Het doel van Camp Rising Sun is om je een betere leider te maken,” vertelt Sjoerd. “Ik heb het gevoel dat ik inderdaad ben gegroeid in die vier weken.” Het kamp stelt zich verder ten doel om jongeren te leren samenwerken, tolerantie te bevorderen en ze te leren om begripvol te zijn tegenover alle nationaliteiten, rassen en godsdiensten.

Vroeger was Camp Rising Sun alleen voor jongens, maar tegenwoordig is er ook een meisjeskamp. De organisatie probeert zoveel mogelijk nationaliteiten samen te brengen, wat betekent dat er maar één jongen en één meisje uit heel Nederland kunnen deelnemen. Sjoerd werd gekozen uit alle jongens die werden voorgedragen door scholen uit heel Nederland. “Ik moest Engels praten, maar dat was geen probleem. Je spreekt echt met iedereen, want het programma dwingt je om steeds in wisselende groepjes projecten te doen. Daardoor leer je heel veel verschillende culturen kennen. Ik heb het gevoel dat ik nu makkelijker met mensen kan praten. Nu ik weer op school ben, merk ik dat ik makkelijker een praatje begin met docenten en klasgenoten. Dat deed ik vorig jaar niet zo vaak.”

Op de eerste dag van het kamp moesten alle zestig deelnemers hun mobiele telefoon inleveren. “Dat was voor mij niet zo heel erg, want ik gebruik mijn telefoon toch niet zo vaak, maar het was wel gek om niet met mijn ouders te kunnen praten.” Om ervoor te zorgen dat de jongeren echt zouden wortelen in hun nieuwe omgeving, mochten ze slechts af en toe naar huis bellen. “De eerste keer was al naar vier dagen, maar de tweede keer was pas halverwege mijn tijd in Amerika. De tijd ging zo snel daar dat ik bijna niet kon geloven dat er al twee weken voorbij waren.”

Heimwee had hij gelukkig niet. Sjoerd merkt op dat het heel makkelijk was om zich thuis te voelen. “Iedereen is anders natuurlijk, maar we leken ook wel op elkaar. We deelden veel interesses en de meesten waren vrij stil en bleven op de achtergrond.” Op het kamp leerden de zestig scholieren om juist wél in de spotlight te treden. “Ik denk dat je uit je comfortzone moet stappen om een goede leider te kunnen worden.”

Het kamp bestaat al sinds 1930 en kent daardoor veel oude tradities, zoals de rustdag op vrijdag, het zingen van kampliedjes na de lunch en de ‘council’ op donderdag waarbij verhalen worden verteld en muziek wordt gemaakt rond het kampvuur. Elke dag is er een strak programma, deels bedacht door de deelnemers zelf. “In de eerste week moesten we allemaal een project bedenken dat we tijdens de weken die volgden konden uitvoeren. De beste projecten werden door de begeleiders uitgekozen om echt uit te voeren. Een project liep steeds een paar dagen, waarna je van groep wisselende en aan iets nieuws begon. Zo leerde je samenwerken met mensen uit andere culturen en met verschillende persoonlijkheden.”DSCN6406

Elke dag werd geleid door twee deelnemers, die samen de leiding namen. “Als leider moest je ervoor zorgen dat iedereen op tijd opstond, een rooster maken, zorgen dat iedereen zijn spullen opruimde… Dat was nog best lastig, om echt de leiding te nemen over zo’n grote groep. Er waren natuurlijk ook begeleiders van het kamp zelf bij, maar die namen alleen het avondprogramma voor hun rekening. Ze waren er om te zorgen dat alles goed verliep, maar wij hadden écht de leiding.” Toen het Sjoerds beurt was om alles in goede banen te leiden, was het thema ‘Outer Space’. Hij organiseerde onder andere dat de groep die nacht op het tennisveld sliep in plaats van in de tenten, zodat ze de sterrenhemel konden bewonderen.

Andere activiteiten waren vuur maken, een hike, slapen op de Stargazing Tower, een boomhut maken en een spelletje capture the flag. Ook gaven de jongens presentaties aan elkaar over hun thuisland. “Het schoolsysteem is overal heel anders,” vertelt Sjoerd. “Het dagritme is overal anders en ik merkte dat in sommige landen familie veel belangrijker is dan bij ons in Nederland. Het was mooi om te zien hoe trots bijvoorbeeld de jongens uit Barbados waren op hun eigen cultuur en familie.” Zelf vertelde hij over Sinterklaas en probeerde hij de zwartepietendiscussie uit te leggen. “Het was leuk om te horen hoe anderen daarover denken. Ze begrepen beide kanten van de discussie en waren heel benieuwd naar Sinterklaas.”

Sjoerds grote droom is altijd geweest om New York een keer te zien. Hoewel het kamp zelf in het bos was, werden de jongens na het afscheid op Times Square afgezet. “Dat was heel vreemd na vier weken in het bos. De jongens uit Amerika lieten ons de stad zien. Het was een geweldig einde van een bijzondere zomer.”DSCN6618

Eenmaal thuis moest Sjoerd meteen weer naar school. “Ik was heel moe, maar eigenlijk was het wel goed om meteen weer aan het echte leven te beginnen. Zo wen je het snelst. Ik chat nog elke dag met een paar jongens die ik heb leren kennen in Amerika. Ze komen van over de hele wereld, bijvoorbeeld Barbados, Griekenland en Egypte. In de kerstvakantie hebben we plannen om af te spreken bij een deelnemer uit Frankrijk.”

 

186 totaal aantal vertoningen, 6 aantal vertoningen vandaag

Laat ook anderen weten wat er speelt in uw eigen wijk!

Dit is niet ok

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *